ISA-Congres, Washington DC

Onderdeel van Thema
Algemeen
6 september 2017

Waar staat Nederland op de wereldranglijst van het boomspecialisme? We zochten het uit tijdens het Internationale Congres van de ISA in Washington DC. We doen het best wel goed …

Inhoudelijk zijn de in totaal ruim 70 lezingen in drie dagen niet heel veel anders dan bij een bijeenkomst in Nederland, zoals de Boominfodag, het zijn er vooral veel. Je zou verwachten dat Amerika vooroploopt, immers alles in de VS is beter en vooral groter. Groter is het zeker met in totaal zo’n 1.600 deelnemers en een congrescentrum dat gigantisch oogt en waarin je gemakkelijk kunt verdwalen.

De organisatie is tot in de puntjes verzorgd, dat kun je wel aan de ISA en Amerikanen overlaten.

Als je vakinhoudelijk wat verder inzoomt, zijn het vooral veel papieren en administratieve tijgers waarin de Amerikanen goed lijken te zijn. Het Tree Risk-programma is ver uitgewerkt met verschillende schouwniveaus, maar goede landelijke afspraken over bijvoorbeeld vastgestelde controlefrequenties ontbreken. De registratie vindt plaats via voorgedrukte formulieren, en dat is in de datawereld anno 2017 natuurlijk niet meer van deze tijd.

Loop je vervolgens een willekeurige ‘gemiddelde woonwijk’ van Washington in dan val je van de ene in de andere verbazing. Hier is de praktijk zichtbaar en is het opvallend dat er vooral van alles niet klopt. In elke straat staan ten minste één of twee grote bomen die zodanig zijn afgestorven dat ze in Nederland allang op een lijst van acute noodkap zouden staan, en herplant die op sommige plaatsen meer weg heeft van een heester dan dat er sprake is van een kwalitatief hoogwaardige laanboom.

 

 

Natuurlijk valt de problematiek op van de ‘powerlines’; de bovengrondse kabels zijn leidend voor de snoeiwijze van de bomen en geven een beeld dat in ons land ondenkbaar zou zijn.

 

 

 

Wat vooral opvalt is het hoge stamtal (bomen 1e grootte) en dus de korte plantafstanden en de mede daardoor zeer beperkte bovengrondse en ondergrondse ruimte die er voor bomen beschikbaar is. Vanuit het beleid wordt, mede door de inzet van i-Tree, in Amerika fors ingezet op aantallen bomen en vooral veel toename van de kroonprojectie door de aanplant van vooral heel veel nieuwe jonge bomen. Dus vooral met de nadruk op veel bomen, maar naar het zich laat aanzien met weinig aandacht voor kwaliteit of duurzaamheid …

Standaardisatie
Ook de wijze van standaardisatie van werkzaamheden in, rond en met bomen kwam aan de orde. Amerika is een groot land … met 50 staten, wat ervoor zorgt dat er ook grote verschillen zijn in klimaat, sortiment, grondslag en mentaliteit. Dit resulteert er direct in dat op het gebied van standaardisatie moeilijk afspraken te maken zijn. Inhoudelijk zijn de standaarden dan ook erg oppervlakkig. De Tree Care Industry Association geeft in samenwerking met de ANSI in 10 delen de meest voor de hand liggende onderwerpen uit. De verschillende onderdelen worden één keer per vijf jaar geüpdatet. Omdat de standaarden erg oppervlakkig zijn, worden ze niet echt toegepast door opdrachtgevers. De teksten zijn redelijk vrijblijvend geschreven, met termen als shall (zal) en soms should (moet). Dit zorgt ervoor dat de teksten niet snel in contractvormen mee worden genomen. De standaarden dienen meer als een afstemmingsdocument in de branche.

In de commissies die de updates doen zijn erg veel partijen vertegenwoordigd, sommige grote bedrijven hebben zelfs een eigen vertegenwoordiger. Dit zijn dan wel bedrijven met meer dan 1000(!) boomspecialisten in dienst.

Al met al kunnen we vaststellen dat we in Nederland een stevig Handboek Bomen hebben met 17 hoofstukken die integraal met elkaar verbonden zijn. De validatie van Handboek Bomen is vol op stoom en op 19 april komend jaar wordt het gelanceerd!